- Gmina
- Daleszyce
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 693,31 ha
- Powierzchnia otuliny
- 609,24 ha
- Rodzaj rezerwatu
- Torfowiskowy
- Udostępnienie
- Nieudostępniony
Cel ochrony
Zachowanie ekosystemów torfowiskowych i leśnych o cechach naturalnych, kształtowanych i utrzymywanych w wyniku spontanicznych procesów, a także półnaturalnych ekosystemów nieleśnych ukształtowanych dawnymi formami gospodarczego wykorzystania, wraz ze swoistymi dla takich ekosystemów gatunkami roślin, zwierząt i grzybów, w tym rzadkich i chronionych oraz stanowiących komponenty reliktowej, torfowiskowo-leśnej biocenozy
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest w Nadleśnictwie Daleszyce i Łagów, u podnóża Pasma Cisowskiego, w środku dużego kompleksu leśnego. Obejmuje rozległe torfowiska wysokie, niskie i przejściowe o łącznej powierzchni ponad 170 ha. Pokłady torfu w wielu miejscach osiągają grubość ponad 4 metrów. Jest to nie tylko największe, ale i najwyżej położone torfowisko w Górach Świętokrzyskich. Otoczone jest lasami – olsami, łęgami, borami bagiennymi i grądami, punktowo, w wyższych partiach występują bory świeże i chrobotkowe. Nazwa rezerwatu pochodzi od zwyczajowej nazwy bagna oraz kwitnących na biało w okresie wiosny wełnianek. W obrębie torfowiska występuje wiele innych roślin bagiennych, w tym gatunków chronionych i rzadkich m.in.: rosiczki okrągło i długolistna, tajęża jednostronna, lipiennik Loesela, wątlik błotny, mącznica lekarska czy modrzewnica zwyczajna. Spotkać tu można także cenny i bardzo rzadki gatunek będący reliktem glacjalnym – wierzbę borówkolistną. W rezerwacie bierze początek rzeka Czarna Staszowska. W 2026 r. rezerwat został powiększony o tereny o wysokich walorach przyrodniczych, na których występują ekosystemy borów, łęgów, olsów i torfowisk i łąk wilgotnych które zachowały wiele cech naturalności i posiadają duży potencjał renaturalizacyjny, podlegając spontanicznym procesom przyrodniczym.
